ЖҮКТЕЛУДЕ

Сөзді еңгізіңіз

Раййан нұры

Ана мен бала

ai_admin 04.06.2019 11 рет қаралды
Алқамә Пайғамбардың көзі тірісінде құлшылыққа жан-тәнімен берілген, садақаны көп үлестіретін өте бір ізетті, иманды жас жігіт еді. Бір күні аяқ астынан ауырған Алқамә төсек тартып жатып қалды. Ауруы әбден меңдеп, өлетін халге жеткенде, тілі куәлік сөзге келмей күрмеле берді. Оның қатты қиналғанын көрген сахабалар пайғамбарға жүгіріп мән-жайдан хабардан етті.

Пайғамбарымыз бірден әлгі жігіттің шешесін шақыртты.

— Алқамә қандай еді?- деп сұрады.
Әйел: -Балам көп намаз оқитын, көп ораза ұстайтын, садақаны көп тарататын,- деп жауап берді.

Пайғамбарымыз бұл жолы сұрақты төтесінен қойды:
— Сізбен қарым-қатынасы қалай еді? Әйел:
— Енді іштен шыққан балам ғой деп қанша кешіріммен қарағаныммен мені ренжітетін кездері көп еді. Оны айтып отырған себебім, көбіне әйелін жақтап, маған қарсы шығатын,-деген кезінде пайғамбар:
-Анасының реніші баласының тілін күрмеп тұр екен. Қане, отын жинаңдар, Алқамәні тірідей отқа жағамыз,- деп маңайындағыларға бұйырды.

Ана байғұс бірден жанұшырды:
— Ойбай-ау, қажеті жоқ. Баламды жаға көрмеңіз,-деп жалынғанда, пайғамбар салиқалы түрде:
-Аллаһ Тағаланың о дүниедегі азабы балаңыздың қазіргі азабынан да қатты болмақ. Егер Аллаһ ұлыңыздан разы болсын десеңіз, сіз де аналық ақ сүтіңізді кешіп, ұлыңызға деген бар реніш-өкпеңізді қойып, онымен ризалықпен қоштасыңыз, — деді.

Әйел байғұс разылығын айтып, күбірлеп кешіргенде баласының да кәлимаға тілі келіп, өмірден озған еді.

Кілттік сөздер:

ПІКІР ҚАЛДЫРУ

Сіздің электронды поштаңыз жарияланбайды. Қатарды міндетті түрде толтырыңыз*